Company

Company

Lets go digital

1 juni 2020, de dag waarop de eerste (grote) versoepelingen van kracht zijn gegaan. De één keek ernaar uit, de ander hield zijn of haar hart vast. Vandaag wil ik het hebben over dé oplossing voor deze blijf-het-liefst-zo-veel-mogelijk-thuis situatie; het digitale alternatief, Digital Services, de digitale dienst.




“Lets go digital”

Digitale watte? Een digitale dienst is.. allereerst een enorm buzzword, waarbij in ieder geval sprake is van: een dienst die wordt verleent via het internet of een elektronisch netwerk en een geautomatiseerd proces, en weinig tot geen interventie van een mens behoeft. In alle eerlijkheid zijn er duizend-en-één definities te vinden, maar gezamenlijk komt het ongeveer hierop neer. Als we deze definitie voor nu vast houden, kunnen we heel ver terug in de tijd om te bedenken wat toendertijd al een (soort van) digital service was.


Het maken van digitale content voor een project wordt vaak nog gezien als een “extraatje” of een “nice to have”


Nog beter is het om te bedenken hoeveel, en wat voor soort digitale diensten er nu allemaal te vinden zijn. Denk bijvoorbeeld aan het bestellen van eten via een app op je smartphone, internetbankieren of het annuleren van je accommodatie in Italië omdat je vlucht niet meer gaat. Digitale diensten zijn in de afgelopen 20 jaar als paddenstoelen uit de grond geschoten en we zijn er als mensheid al heel snel afhankelijk van geraakt. 


Digital Services; hulp of gevaar?

Ik weet niet of je bekend bent met de serie Black Mirror op de welbekende streamingdienst Netflix, maar wanneer je hier een aantal afleveringen van hebt gezien is de bovenstaande vraag eigenlijk zo gek nog niet. Zijn Digital Services daadwerkelijk een hulp of biedt het juist gevaar? Waar ligt de grens en hoe kunnen we deze grens waarborgen? 

Het feit is dat we als mensheid grotendeels afhankelijk zijn geworden van het internet en bijkomende, digitale diensten. Ook al is het internet er niet met één stekker volledig uit te trekken, de afhankelijkheid i.c.m. de gevaren van buitenaf doet af aan de robuustheid van deze systemen. Verkeersleiding systemen, onze digitale verkeersborden op de snelweg, ons lichtnetwerk, ons financiële stelsel, allemaal (grotendeels) verbonden via, en/of afhankelijk van, het internet.


In tijden waarin we fysiek niet meer in grote groepen bij elkaar mogen komen, wordt er in de markt snel gewerkt aan digitale alternatieven.


Digitaal is het nieuwe normaal!

Ook al zijn de afhankelijkheden soms groot, de voordelen van digitale diensten zijn voor de grote massa vaak groter, en dus blijft de digitale marktwerking steeds verder groeien. Denk aan deze tijden van Corona bijvoorbeeld. We werken in Nederland nu al een kleine 3 maanden thuis, kan jij je voorstellen hoe we dit hadden opgelost anno 1990? Toen we nog moesten inbellen over de telefoonlijn voor het internet, toen we ons werk moesten opslaan op floppy disks? Nooit te nimmer hadden wij toen kunnen werken, zoals wij nu kunnen werken, onder de maatregelen van het Corona-virus. 

Met dank aan digitale diensten zoals Facetime (iOS), Whatssap, Microsoft Teams en Zoom kunnen we op afstand alsnog met beeld en geluid samenwerken en vergaderen. Twee blogs geleden liet ik al kort vallen hoe grootmacht Amazon op dit moment floreert door deze unieke stay-at-home situatie. Voor Zoom geldt precies hetzelfde; Alhoewel Zoom al 9 jaar bestaat, is de omzet in het afgelopen kwartaal met 169% gestegen t.o.v. dezelfde periode vorig jaar en het groeit nog steeds! 

In tijden waarin we fysiek niet meer in grote groepen bij elkaar mogen komen, wordt er in de markt snel gewerkt aan digitale alternatieven. Vergaderen via Teams, afstuderen via Zoom, je verjaardag vieren via HouseParty en een pubquiz organiseren via YouTube Live. 

Ook in de bouw is er op verschillende vlakken behoefte aan digitale alternatieven en ook binnen deze ogenschijnlijke conservatieve sector komen een aantal zeer innovatieve oplossingen tevoorschijn. 

In alle eerlijkheid, toen de Corona crisis uitbrak hielden Jippe en ik ons hart vast. We zijn een kleine startup in een sector die vaak hard geraakt wordt, dus in eerste instantie was het voor ons ook even de adem inhouden. Totdat ineens de eerste vragen binnenkwamen of wij organisaties en individuen konden helpen bij het digitaal invullen van hun projecten, events en bijeenkomsten. We sloegen onze hand voor onze kop; Wij zijn natuurlijk digitaal!


Van video’s tot VR, van games tot interactie!

We maken als startup op dit moment een gestage groei door, en ik durf te zeggen dat dit mede komt door de situatie waarin we nu met z’n allen zitten. Het maken van digitale content voor een project wordt vaak nog gezien als een “extraatje” of een “nice to have”, terwijl wij steeds van onze klanten terug krijgen dat ons werk het project een enorme boost heeft gegeven. 

Opdrachtgevers, gemeenten en gebruikers worden op een verbeeldende en innovatieve manier op de hoogte gebracht van het project. Dit creëert een beter begrip van het project bij de stakeholders, waardoor gerichte vragen worden gesteld en het voor de projectorganisatie direct duidelijk is waar de pijnpunten liggen.

En zeg nou zelf, als toekomstige gebruiker/bewoner is het toch super gaaf om vanuit de projectorganisatie het project te bekijken met VR en meer!

Company

Participatie op afstand

In de blog van vorige maand opende ik het verhaal met de huidige status waar ons land zich op dit moment in verkeerd, één maand verder is het nog steeds niet veel anders. Het grootste verschil; het werkt! Waar de vorige blog zich richtte op de impact, de (lange termijn) gevolgen voor de bouwsector en de noodkreet om te innoveren, is deze blog gefocust op de oplossingen, de kansen en de eerste signalen van herstel.




“Participatie op afstand”

De afgelopen maand bleef het qua maatregelen vanuit de overheid grotendeels onveranderd, maar daarentegen nam de druk bij het zorgpersoneel met de dag meer af. Dit is een van dé maatstaven welke het OMT aan het kabinet heeft aangeboden om haar besluiten op te stoelen.


Natuurlijk breng je het verhaal veel liever fysiek over bij je publiek, maar juist in deze periode zijn de digitale/online alternatieven dé uitkomst om je publiek alsnog te bereiken.


Bewijsvoering voor deze conclusies wordt grotendeels gestoeld op cijfers vanuit RIVM, waarbij in het achterhoofd moet worden gehouden dat al deze cijfers alleen de personen tellen bij wie daadwerkelijk het virus is geconstateerd. Als iemand is overleden aan het virus, zonder dat diegene is getest (en positief is bevonden), wordt deze persoon niet meegenomen in de cijfers vanuit het RIVM.

Maar goed, positief blijven; Op 1 april hebben 1.042 mensen zich gemeld bij de GGD waarbij het coronavirus is geconstateerd. Op 1 mei waren dit slechts 484 personen.

Een daling in het aantal corona patienten.

Het kabinet wordt bij iedere persconferentie gevraagd of het dan nu niet eens tijd is om die maatregelen te versoepelen. Het is allemaal niet zo makkelijk, maar de eerste versoepelingen zijn wel in aantocht! Vanaf aankomende maandag 11 mei mogen de basisscholen weer open en ontvangen ze, om de dag, de helft van de leerlingen. Op deze manier krijgt onze jongste generatie weer “degelijk” onderwijs en wordt het thuiswerken voor ouders weer wat gemakkelijker.


één van de dingen waar ik bewondering voor heb is de enorme hoeveelheid initiatieven, oplossingen en positiviteit die in ons land heerst


Verschillende mensen vragen mij in deze tijd hoe wij bij VRBANISM omgaan met de huidige situatie en wat voor impact het heeft op onze business. Zoals in mijn vorige blog te lezen is, zal de impact waarschijnlijk op langere termijn pas voelbaar worden. Op dit moment lopen er nog opdrachten, staan er opdrachten klaar om te starten en vinden er vruchtbare gesprekken plaats voor toekomstig werk. Één van de redenen is dat onze diensten en producten digitaal zijn en wij juist waarde kunnen creëren vanaf die anderhalve meter afstand. Natuurlijk breng je het verhaal veel liever fysiek over bij je publiek, maar juist in deze periode zijn de digitale/online alternatieven dé uitkomst om je publiek alsnog te bereiken. Stuur een kartonnen VR-bril samen met een QR-code door de brievenbus, en laat ieder huishouden het evenement bekijken alsof ze er gewoon bij zijn. En zo zijn er tal van mogelijkheden, bekijk ze hier.

Alleen samen krijgen we corona onder controle” Het staat op de schermen achter de persconferenties van de ministers, het verschijnt op borden langs de snelweg en ook vlakbij mijn huis in Vroesenpark in Rotterdam komt deze leuze langs op een bord wat bij één van de ingangen is geplaatst. Als ik terugkijk op de afgelopen periode waarin we ineens een stapje terug moesten doen, is één van de dingen waar ik bewondering voor heb de enorme hoeveelheid initiatieven, oplossingen en positiviteit die in ons land heerst. Het begon bij brieven in de bus van ouderen waarop jongeren de ouderen vroegen of ze boodschappen voor hen konden doen, niet veel later het applaus voor onze helden in de zorg en sinds een week of vier knallen er overal technische oplossingen uit de grond.

Zo hebben studenten van de Technische Universiteit Delft een werkend prototype voor een noodbeademingsapparaat ontwikkeld (OperationAIR), zijn er websites waar allerlei initiatieven worden gefaciliteerd voor sociaal contact en vinden er ook in de civiele sector allerlei initiatieven en adaptaties plaats met het oog op de nabije toekomst in de zogeheten “anderhalve meter samenleving”.

Juist in deze tijden wordt er van iedereen gevraagd om juist het positieve in plaats van het negatieve te belichten, de kansen in plaats van de belemmeringen te benoemen en krachten te bundelen in plaats van voor jezelf te kiezen.

Company

Laten we innoveren

Het zijn gekke tijden. Straten zijn leeg, 90% minder reizigers met de trein, restaurants zijn dicht, festivals afgelast, het EK gaat niet meer door, centraal eindexamens afgelast en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar de bouwsector gaat grotendeels “gewoon” door.

Waarom? Heeft de bouwsector geen last van deze crisis? Jawel, maar dat komt later. De vraag is wat we daar aan kunnen doen, laten we innoveren.



“Laten we innoveren”

De bouwsector is een van de laatste wagons aan de economische trein van Nederland. Dit heeft betrekking op zowel de impact van een crisis als bijvoorbeeld het adaptieve vermogen om te innoveren.

Eerst even kort over de veelbesproken corona crisis. Het Economisch Instituut voor de Bouw (EIB) heeft op 3 april 2020 een persbericht uitgebracht over de mogelijk derde crisis in twaalf jaar tijd en de schade voor de sector als gevolg1. Onderstaande grafiek geeft in één oogopslag weer wat het effect van een crisis heeft op de bouwproductie en het Bruto Binnenlands Product (BBP) in Nederland.

De derde bouwcrisis in twaalf jaar tijd.

Het EIB benadrukt in het persbericht dat er gevreesd wordt voor een grotere impact dan de bankencrisis in 2008; een verwachte krimp van 15% op de gehele bouwproductie in een doorlooptijd van twee jaar waarbij meer dan 40.000 voltijdbanen verloren zullen gaan. 


Als we de bouwsector beschouwen als een leerling op de basisschool, wordt hij als een van de laatste gekozen tijdens het vormen van teams bij een potje trefbal


Daarnaast benadrukt het EIB dat naast deze “directe gevolgen” er ook “indirect gevolgen” verwacht kunnen worden; lange termijn investeringen worden uitgesteld, het woningaanbod zakt verder weg en de werkgelegenheid zal verder teruglopen1. Waar de klappen op dit moment in andere sectoren vallen (sierteelt, horeca, evenementen branche, etc.), verwacht Taco van Hoek, Directeur van het EIB, de echte klap pas volgend jaar2. Maar als die verwachting er is, kunnen we hier dan niet rekening mee houden? Is het juist nu het beste moment om bijvoorbeeld meer in te zetten op innovatie?

Als we de bouwsector beschouwen als een leerling op de basisschool, wordt hij als een van de laatste gekozen tijdens het vormen van teams bij een potje trefbal. Waarom?

De bouwsector is traag, log en houdt zich meer bezig met de regeltjes dan dat het daadwerkelijk probeert te winnen. Of gaat het eigenlijk toch zo slecht nog niet? Het Economisch Instituut voor de Bouw (EIB) heeft medio 2017 een rapport gepubliceerd over innovatie in de bouw en beschrijft het de context van innovatie, de belemmeringen van innovatie en oplossingsrichtingen3. De belemmeringen van innovatie zijn volgens het rapport te classificeren in twee categorieën: sterke regulering en het projectgebonden karakter.

Belemmeringen van innovatie binnen de bouwsector.

Een van de oorzaken voor het projectgebonden karakter sprong er bij mij direct uit; risicomijdend gedrag. Zelfs al heeft een innovatie zichzelf binnen andere sectoren al meermaals bewezen, alsnog ondervindt deze hinder in de bouwsector op grond van gedrag. Dit terwijl de bouwsector juist veelal gebaseerd is op feiten, cijfers, rekenen en rationeel besluit. Waarom ondervindt innovatie emotionele hinder binnen een rationele sector?


De menselijke factor heeft een grotere invloed op het innoverend vermogen van de bouwsector dan ik mij van tevoren had kunnen voorstellen


Mijn persoonlijke interesse ligt al een hele lange tijd bij innovatie binnen de bouwsector, omdat er simpelweg nog heel veel te innoveren is. Tijdens mijn afstuderen stuitte ik op precies een soortgelijke conclusie: de menselijke factor heeft een grotere invloed op het innoverend vermogen van de bouwsector dan ik mij van tevoren had kunnen voorstellen. 

Terugkijkend naar het rapport over innovatie binnen de bouw van het EIB3, zijn veel belemmeringen gerelateerd aan regulering, procedures en verdienmodellen. Naar mijn mening zijn deze op te lossen en zo beschrijft het EIB dit ook verderop in het rapport: minder regulering, soepelere procedures en betere verdienmodellen. Simpel toch? Oké misschien wat kort door de bocht, maar wat mij betreft ligt de crux toch echt voornamelijk bij de laatste paar genoemde belemmeringen; risicomijdend gedrag, gebrek aan samenwerking en beperkte kennisopbouw en deling.

Wanneer we bang blijven om af en toe een beetje risico te nemen, wanneer we liever met onszelf bezig zijn dan samen te groeien en wanneer we onze kennis niet delen, zullen we nog altijd als een van de laatste worden gekozen bij dat verdomde potje trefbal.


1. https://www.eib.nl/nieuws/derde-bouwcrisis-in-twaalf-jaar-tijd/

2. https://www.eib.nl/pdf/173%20-%20Persbericht%20Derde%20bouwcrisis%20in%20twaalf%20jaar%20tijd.pdf

3. https://www.eib.nl/pdf/Rapport_Innovatie_in_de_bouw_web.pdf

Company

Het bouwhek

Een nieuwe manier om VRBANISM voor te stellen aan een breder publiek; een maandelijkse blog over van alles en nog wat over VRBANISM en onze relatie tot de bouwsector, technologie, digital services, communicatie, participatie en meer! Om het mezelf niet direct al moeilijk te maken begin ik voor het gemak maar gewoon bij het begin, de plek waar het allemaal begon..



“Het Bouwhek”

4 april 2017, half tien ‘s ochtends in Amsterdam ter hoogte van metrohalte Weesperplein. Het is typisch Nederlands, grijs weer. Net te koud, af en toe een spetter, maar gelukkig houden mijn nette schoenen het nog droog. 

Met een gezonde dosis wedstrijdspanning liep ik, ruim een half uur te vroeg, richting de hoofdingang van een groot kantoorgebouw aan de Weesperstraat; het Ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam, IB in het kort. Vlak voor de draaideur stopte ik… Ga ik nu al naar binnen? Ik ben goed voorbereid, heb van tevoren al een aantal onderwerpen voor mijn stage bedacht en enkele ideeën op een rij gezet. Maar een half uur te vroeg is wel erg opdringerig vroeg toch?

Ik stond vlakbij de Amstel en besloot een klein ommetje te maken langs het water, deels om mijn spanning onder controle te houden en anderzijds omdat ik Amsterdam altijd al een hele mooie stad heb gevonden. Tot ik plots iets zag staan wat mijn aandacht trok.

Wat er achter het bouwhek te zien was had geen enkele relatie met het geschetste beeld.

Dat moet toch beter kunnen?


Een bouwhek. Niet ver van het IB vandaan. Ter hoogte van de Voormalige Stadstimmertuin. Op dat bouwhek was een doek gespannen met daarop een mooie plaat van hoe de nieuwe straat eruit moest komen te zien. Strakblauwe lucht, volgroeide bomen, blije moeders met kinderwagens, alles was uit de kast gehaald om een utopisch toekomstbeeld te schetsen. Nieuwsgierig als ik ben trok ik het doek wat opzij om een kijkje achter de schermen te nemen (flauw, ik weet het). Ook al zie ik mijzelf als een dromer, verbeelder en iemand met goed, ruimtelijk inzicht, wat er achter het bouwhek te zien was had geen enkele relatie met het geschetste beeld op doek.

Het bouwhek. Een statische weergave van een dynamische werkelijkheid.

Dat moet toch beter kunnen? De technologie is er, de digitale manier van werken is “on the rise” en het 3D-model wordt langzaam de standaard. Wat nou als we dat beeld tot leven kunnen wekken? Wat nou als het voor iedere voorbijganger mogelijk is om het project te bekijken vanuit de ogen van die blije moeder met de kinderwagen? 

Alle bedachte onderwerpen konden een kwartier voor mijn afspraak de prullenbak in, ik wilde onderzoeken hoe Virtual Reality kon bijdragen aan de communicatie, stakeholdermanagement en participatie binnen bouwprojecten.

Tijdens mijn stageperiode heb ik vanuit het IB alle ondersteuning gekregen om mijn korte onderzoek zo volledig mogelijk in te vullen, met als gevolg een mooi resultaat en een fijne ervaring rijker. Ik heb budget mogen aanvragen bij het MT van het IB, ik heb in samenspraak met de projectmanager van het project Weteringcircuit een VR-bedrijf mogen inhuren, en uiteindelijk een VR-model mogen introduceren bij een bewonersavond van het project.

Virtual reality draagt bij aan de participatie binnen bouwprojecten

Tijdens mijn evaluatie waren er wel een aantal barrières welke ik heb moeten overbruggen, waaronder het feit dat het verrassend genoeg best lastig was om een geschikt VR-bedrijf te vinden voor mijn (specifieke) vraag. Afijn, alles opgeschreven, rapport ingeleverd en door met het volgende kwartaal studeren aan de TU Delft. Tot ik in de nacht van 17 augustus 2017 wakker schrok en snel een herinnering in mijn telefoon noteerde. 

De volgende dag stuurde ik Jippe een appje: “Jippe! Beetje gek misschien zo, maar ik heb een idee..”