Een nieuwe manier om VRBANISM voor te stellen aan een breder publiek; een maandelijkse blog over van alles en nog wat over VRBANISM en onze relatie tot de bouwsector, technologie, digital services, communicatie, participatie en meer! Om het mezelf niet direct al moeilijk te maken begin ik voor het gemak maar gewoon bij het begin, de plek waar het allemaal begon..



“Het Bouwhek”

4 april 2017, half tien ‘s ochtends in Amsterdam ter hoogte van metrohalte Weesperplein. Het is typisch Nederlands, grijs weer. Net te koud, af en toe een spetter, maar gelukkig houden mijn nette schoenen het nog droog. 

Met een gezonde dosis wedstrijdspanning liep ik, ruim een half uur te vroeg, richting de hoofdingang van een groot kantoorgebouw aan de Weesperstraat; het Ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam, IB in het kort. Vlak voor de draaideur stopte ik… Ga ik nu al naar binnen? Ik ben goed voorbereid, heb van tevoren al een aantal onderwerpen voor mijn stage bedacht en enkele ideeën op een rij gezet. Maar een half uur te vroeg is wel erg opdringerig vroeg toch?

Ik stond vlakbij de Amstel en besloot een klein ommetje te maken langs het water, deels om mijn spanning onder controle te houden en anderzijds omdat ik Amsterdam altijd al een hele mooie stad heb gevonden. Tot ik plots iets zag staan wat mijn aandacht trok.

Wat er achter het bouwhek te zien was had geen enkele relatie met het geschetste beeld.

Dat moet toch beter kunnen?


Een bouwhek. Niet ver van het IB vandaan. Ter hoogte van de Voormalige Stadstimmertuin. Op dat bouwhek was een doek gespannen met daarop een mooie plaat van hoe de nieuwe straat eruit moest komen te zien. Strakblauwe lucht, volgroeide bomen, blije moeders met kinderwagens, alles was uit de kast gehaald om een utopisch toekomstbeeld te schetsen. Nieuwsgierig als ik ben trok ik het doek wat opzij om een kijkje achter de schermen te nemen (flauw, ik weet het). Ook al zie ik mijzelf als een dromer, verbeelder en iemand met goed, ruimtelijk inzicht, wat er achter het bouwhek te zien was had geen enkele relatie met het geschetste beeld op doek.

Het bouwhek. Een statische weergave van een dynamische werkelijkheid.

Dat moet toch beter kunnen? De technologie is er, de digitale manier van werken is “on the rise” en het 3D-model wordt langzaam de standaard. Wat nou als we dat beeld tot leven kunnen wekken? Wat nou als het voor iedere voorbijganger mogelijk is om het project te bekijken vanuit de ogen van die blije moeder met de kinderwagen? 

Alle bedachte onderwerpen konden een kwartier voor mijn afspraak de prullenbak in, ik wilde onderzoeken hoe Virtual Reality kon bijdragen aan de communicatie, stakeholdermanagement en participatie binnen bouwprojecten.

Tijdens mijn stageperiode heb ik vanuit het IB alle ondersteuning gekregen om mijn korte onderzoek zo volledig mogelijk in te vullen, met als gevolg een mooi resultaat en een fijne ervaring rijker. Ik heb budget mogen aanvragen bij het MT van het IB, ik heb in samenspraak met de projectmanager van het project Weteringcircuit een VR-bedrijf mogen inhuren, en uiteindelijk een VR-model mogen introduceren bij een bewonersavond van het project.

Virtual reality draagt bij aan de participatie binnen bouwprojecten

Tijdens mijn evaluatie waren er wel een aantal barrières welke ik heb moeten overbruggen, waaronder het feit dat het verrassend genoeg best lastig was om een geschikt VR-bedrijf te vinden voor mijn (specifieke) vraag. Afijn, alles opgeschreven, rapport ingeleverd en door met het volgende kwartaal studeren aan de TU Delft. Tot ik in de nacht van 17 augustus 2017 wakker schrok en snel een herinnering in mijn telefoon noteerde. 

De volgende dag stuurde ik Jippe een appje: “Jippe! Beetje gek misschien zo, maar ik heb een idee..”